Karakılçık 2018
Bu yıl bahar kampımızı İzmir Seferihisar ilçesine bağlı Ulamış Köyü’nde gerçekleştirdik. Ulamış bozulmamış doğası ve kültürel güzellikleriyle yakın çevremizdeki en gözde mekanlardan biri. Köyde doğal tarım uygulamaları yapılmakta. Genetiği bozlumamış tarımsal ürünlerden Karakılçık buğdayı, köyün en önemli değerlerinden biri olarak değerlendiriliyor. Karakılçık buğdayının güzel bir de hikayesi var. Biz de kendi hikayemizi hayata geçirmek, bu güzel mekanın ve doğanın tadını çıkarmak, izcilik bilgi ve becerilerimizi geliştirmek için Ulamış’ta bir çadır kampı yaptık, izcilik dolu bir haftasonu geçirdik.
30 Mart’ta saat 17:00’da Bilim Koleji Bahçesi’nde buluştuk; hızlıca hazırlanıp servis aracımızla Ulamış’a doğru yola çıktık. Belediye’ye ait spor tesislerinin yakınındaki geniş çayırlık, kamp alanı olarak belirlendi. Geleneksel balta törenimizle kampın açılışını yapıp, hava kararana kadar çadırlarımızı ve izci tesislerimizi kurduk. İlk gece akşam yemeğinde ızgara köfte pişirdik, ateş başında yat borusuna kadar sohbetler ettik.
31 Mart günü yoğun bir gün oldu. Tipik bir kamp sabahı ve kalk borusu, kahvaltı, çadır teftişi, tekmil ve bayrak töreniyle devam eden güne hazırlık telaşından sonra saat 10’da kampımızda izcilik eğitim istasyonu çalışmalarına başladık. Saat 12:00’de kısa bir çevre gezisiyle, köy meydanına vardık, Ulamış Pidecisi’nde öğle yemeğimizi yedik. Sonra doğa yürüyüşümüze devam ettik!
Doğa yürüyüşümüzün birinci etabı teknik iz takibi uygulaması şeklinde oldu. Liderimizin önceden doğada bıraktığı izleri takip ederek, mesajları bulduk ve birinci mola yerine vardık. İkinci etapta doğal yaşamı gözleyerek, yörenin bitki ve hayvan türleri hakkında bilgi sahibi olduk. İkinci mola yerinde kurabiye ve meyve suyu ile enerjimizi toplayıp, geri dönüş etabına başladık. Barajın koferdam adı verilen tahliye kanalından karşıya geçişimiz çok heyecanlıydı. Saat 17:00’de kampımıza dönüp biraz dinlendikten sonra akşam yemeğine kadar yine bir istasyon yaptık.
Aynı gece saat 20:00’de başlayan “ateş gecesi”ne tüm veliler ve izci dostları davetliydi. Köyde tanıştığımız çocuklar ve büyükler de bizi ziyaret ettiler. Ateş gecesinde izciler kendi sunumlarını yaptılar, izci şarkılarıyla coştuk, veda valsiyle hüzünlendik. Veda valsinden sonra 5 dakika kesin sessizlik ve ardından yat borusuna kadar, marşmelovlar, sucuklar ve diğer süprizlerle sohbetlerimiz devam etti.
1 Nisan Pazar sabahı yine tipik bir kamp sabahı; kalk borusundan sonra hızlı bir bayrak töreni yaptık ve kahvaltımızı yapmak üzere kısa bir yürüyüşle köydeki Saban adlı kafeye gittik. SOnra kampa döndük ve hep birlikte, dayanışma halinde çadırlarımızı söküp, velilerimizi bekleyeceğimiz buluşma noktasına gittik.
